וַיֹּ֣אמֶר יוֹאָ֗ב יוֹסֵף֩ יְהוָ֨ה עַל־עַמּ֤וֹ ׀ כָּהֵם֙ מֵאָ֣ה פְעָמִ֔ים הֲלֹא֙ אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֔לֶךְ כֻּלָּ֥ם לַאדֹנִ֖י לַעֲבָדִ֑ים לָ֣מָּה יְבַקֵּ֥שׁ זֹאת֙ אֲדֹנִ֔י לָ֛מָּה יִהְיֶ֥ה לְאַשְׁמָ֖ה לְיִשְׂרָאֵֽל׃
At sinabi ni Joab: “Paramihin nawa ng Walang-Hanggan ang Kanyang bayan nang sandaang ulit kaysa sa dami nila ngayon! Hindi ba, panginoon kong hari, silang lahat ay mga lingkod ng aking panginoon? Bakit hinihingi ito ng aking panginoon? Bakit ito magiging sanhi ng pagkakasala ng Israel?”
II Samuel
Yoav said to the king, "Adonoy your God should add to the people one hundred times their [current] number, and may my master the king's eyes see it. [But] my master the king, why do you want such a thing?"